Brave Mom

De Spanjaarden hebben de reputatie het niet al te nauw te nemen met een afspraak.

Zo kwam het dan ook dat wij stomverbaasd waren dat onze buren, die wij voor een diner hadden uitgenodigd, stipt om acht uur kwamen.

Niet alleen de buren maar natuurlijk ook zijn zus met man en ouders erbij want gezelligheid wordt hier meteen met de hele famlilie gedeeld.

De uitnodiging door ons werd dan ook gedaan met de vraag aan de genodigden :”Hebben jullie enig idee wie er nog meer meekomen?”

Dit om de hoeveelheid voedsel, die ingeslagen moet worden, in te kunnen schatten.

Onze lieve buren zijn het prototype Spanjaarden die in dit witte dorpje wonen.

Veel barbeques en op zaterdagen en zondagen lange lunches met veel familie en vrienden bij een gigantische pan vol paella op een echt houtvuur. Ook de gitaar komt er bij te pas en er wordt  gezongen.

Dit in gedachten houdend, hadden wij onze tafel  niet al te overdreven netjes gedekt. Ook onszelf hadden we niet al te veel opgedoft en het tafelzilver zeker niet tentoon gespreid om de gasten zich op hun gemak te laten voelen.

Daarom waren wij zo stomverbaasd toen precies op het juiste uur de hele familie op zijn paasbest gekleed voor de deur stond.

Maria had de nieuwe vouwen nog in haar blouse die net uit de verpakking moest zijn gekomen en de oude Antonio had een kaarsrechte scheiding in zijn haar zoals we hem nog nooit gezien hadden.

Waar was de Maria ineens die we s’morgen ook in ochtendjas op het weggetje zagen lopen om het huis en de tuin schoon te maken?

Allemaal hadden ze een complete metamorphose ondergaan.

Ook de flessen wijn en bonbons waren voor ons meegebracht terwijl  hier meer bier de gewoonte is.

Ineens werd duidelijk dat wij ons niet alleen in hún hadden verplaatst maar zij zich ook in ons!

Wat een schatten van mensen.

Ook zij genoten van onze gastvrijheid en onze bewuste keuze om Italiaans te koken viel dan ook erg in de smaak.

Zelfs met koffie toe deden ze mee terwijl zij nooit koffie drinken.

Het was dat het niet zo snel te regelen viel maar anders hadden we de spiegel in het toilet met een haakje aan de muur laten zakken zodat zij niet op hun tenen hoefden te staan om er in te kijken, gelijk wij hier altijd overal moeten bukken.

Wat een respect en beleefdheid om op deze weldoordachte manier bij ons, vreemde buitenanders, op bezoek te gaan.

Allemaal zijn ze nog nooit verder dan Andalucía geweest maar wat een beschaving.