Brave Mom

De Spaanse lerares vraagt waarom ik de ene keer met eieren in mijn zak naar dansles kom en dan weer met avocado’s.

Dit om de doodeenvoudige reden dat ik op weg altijd wel iemand in het dorp tegenkom die me iets geeft.

Vooral de oude mannetjes vinden het geweldig om een praatje te houden en eindigen altijd met een cadeautje.

Ook Francisko die elke dag met zijn zwarte hondje en zwarte kat naar zijn landje loopt om daar het onkruid tussen de knoflook te wieden, blijft ons maar voeren. De lekkerste knoflook verbouwt hij verderop nog meer de bergen in en die is rood, vertelt hij. Ook de bijenkorven komen daar te staan en of ik het leuk vind om een keer mee te wandelen.

Volgens hem is het vier kilometer ver en hij doet er slechts een half uurtje over.

Onbegrijpelijk hoe hij op zijn zelfgemaakte touwschoenen zo snel de hellingen oploopt, trouw gevolgd door zijn twee zwarte vriendjes.

Overigens is het heel bijzonder dat deze beestjes een naam hebben want de meeste dieren krijgen dat hier niet eens.

Goed, Negrito voor een zwarte kat is nu niet echt origineel maar de ezel die wij dagelijks horen, heet Burro (Ezel) en het muildier Mula (Muildier) .  Het lijkt me dan ook beter dat de kinderen zeker niet vragen hoe de goudvissen in de waterreservoirs heten.

De buurman weet niet eens hoevéél honden hij in zijn hok voor het jagen heeft verzameld.

Niet iedereen is zoals een Spaanse vriendin die hier woont. Zij heeft inmiddels al tien zwerfhonden opgevangen en die  bewonen dan ook haar hele huis. Het lijkt wel een wedstrijd welke de lelijkste is want de ene mist plukken haar, de tweede heeft een te klein hoofd op een te groot lichaam en de derde kijkt scheel. Toch zijn het de meest lieve honden waarbij de angst om weer geslagen te worden nog zichtbaar is.

Eigenlijk is het een soort herstellingsoord voor daklozen die nu elke dag een maaltijd krijgen en dat midden in de bergen waar je op dit moment de gele geur van mimosa en brem volop ruikt.

Net als je overal de kleine babyveigjes en druifjes al ziet hangen en de witte bloemetjes die hun best doen om een sinaasappel te worden.

In het hele dorp wordt weer hard gewerkt omdat de paasprocessies gaan plaatsvinden.

Overal wordt het onkruid weggehaald en ook de oude dorsplateau’s waar vroeger het hele dorp samenkwam, zien er weer netjes uit.

En als je s’avonds op de muur weer de huishagedis ziet rennen, de boze kikker hoort kwaken nadat je s’morgens op weg naar school nog een dik, zwart wildzwijn  in de aarde hebt zien wroeten, dan is het niet vreemd dat je de economische crisis pas weer herinnert als je de Nederlandse televisie aanzet.