Brave Mom

Nog steeds niet in de kerststemming gekomen. Geen kerstbomenverkoop op wat kunstdingen na in de grote warenhuizen. Niet in het donker s’morgens naar school maar zelfs tot s’avonds half zeven licht en overdag  koffie op ons terras. En op school een sportdag buiten in de zon.

Eigenlijk zijn we hier in de zomer gekomen en deze zet nog steeds door.

Wat je hier wel overal ziet dat zijn de rode kerststerren die verkocht worden. Vele  plantenbakken en plantsoentjes van het dorp zijn er mee versierd. Daar zal hij ook zijn naam wel aan ontleend hebben.

Ook de vele gerookte varkenspoten worden volop aangeschaft, net als alle soorten turon, een soort nougat met chocolade, amandelen enzovoort.

De  vierentwintigste december is het kerstdiner vooral thuis om daarna om middernacht naar de mis te gaan.

De dag erop is iedereen vrij en de zesentwintigste begint het gewone leven weer.

Toch proberen we, na de vergeten Sinterklaas, de kerst in ere te houden.

Als we s’avonds vanaf de kust naar ons witte dorp rijden dan doet dat ook aan het witte Bethlehem denken.

Ook de vele vierkante dakterrassen, zoals ook Arabische huizen hebben, lopen in elkaar over  en vormen één geheel.

Nu onze eigen herberg van binnen klaar is, wilde ik zelf nog in een nis een Spaans Mariabeeldje neerzetten want dat hoort hier natuurlijk.

Dit in één van de vele bazarretjes gevonden waar ze werkelijk alles verkopen. Van driedubbel opvouwbare leesbril voor

anderhalve euro (doe me er maar drie) tot verroeste kanariekooi voor de volle mep die naast de hoofdpijnpoeders staat.

Werkelijk alles hebben ze daar en dus was dit kleine Mariabeeldje  met kindje Jezus er ook .Alhoewel de nadruk meer op de instant-kerststallen gericht was die je zelfs op de kop kon houden zonder dat er een schaapje uit kon vallen.

Aangezien in de muur van ons toegangshek een oude stenen Maria staat, stelde ik aan de oudste Niño voor om ze te wisselen want buiten zie je minder hoe kitsch de laatste aankoop is.

Dat moest ik absoluut niet doen volgens hem want dat zou ongeluk brengen.

Tijdens de puberteit heb ik veel onverwachte eigenschappen ontdekt maar dit teken van bijgeloof had ik nog niet eerder opgemerkt.

Na even nadenken, besloot ik dat in ons strakke vers geverfde huis zo’n stenen antiek beeldje toch beter paste en met het sleuteltje van het smeedijzeren deurtje waar Maria buiten achter woont, opende ik het deurtje.

Wisselen was toch wel toegestaan?

Maar toen ik Moeder Maria voorzichtig oppakte, sprong er een gigantisch grote hagedis uit haar hokje en schrokken wij ons wezenloos.

Het commentaar naast mij kon dan natuurlijk ook niets anders zijn dan:

“Zie je wel. Ik heb je gewaarschuwd !”

Gauw Maria teruggezet en met hulp van de Grote Groninger ,die op onze gil was afgekomen, de hagedis weer bij Maria teruggezet.

Dan maar een beeldje in plastic met namaakhoutenvoetje in onze nis binnen. Kindje Jezus mag zijn huisdiertje buiten behouden. Voor de hagedis moet wel plaats zijn !

En verder… regelmatig stoppen wij, net als de meeste bewoners hier, bij de waterbron van ons dorp om de kruik voor drinkwater te vullen. En ook de ezel ,die vlakbij ons op de berg woont, horen wij regelmatig.

Laat de kerst dan anders zijn dan in Nederland maar gelukkig hebben wij hier genoeg ingredienten om samen te voegen tot een hele bijzondere tijd.