Brave Mom

Vandaag klonk er een gil uit de douche. Nino van twaalf ontdekte in de douchebak een levende schorpioen.

De buurman had ons dus toch niet voor niets gewaarschuwd om de tenten in de tuin goed dicht te houden en te zorgen dat de tuin zelf ook schoon is in plaats van allerlei struikgewas en hoog gras. Dit eveneens voor de slangen.

Bah, zelfs nu vind ik het een vies idee om te gaan douchen daar waar dat enge beest heeft gezeten wat je een beet kan bezorgen zodat je het ziekenhuis moet opzoeken.

Vreemd dat dieren hier zo’n andere betekenis krijgen want een schorpioen maakt in Nederland nou niet echt deel van je leven uit.

Net als eergisteravond ,toen we overigens al in bed lagen, de buurman ons riep. Of we wilden komen kijken.

De GG die dacht dat hij met iets moest helpen, schoot zijn broek aan en werd achter het huis geleid om daar een hangend dood wild zwijn te zien. Vol trots vertelde onze Matteo aan zijn paar familieleden en vrienden dat hij met de honden de bergen in was gegaan en dit vlees geregeld had.

Twee van zijn honden hadden het wild geroken en de overige drie hadden hem doodgebeten.

Als je hier op een beest jaagt en schiet, kun je een behoorlijke straf krijgen in de vorm van een geldboete of celstraf maar als je honden een beest doden dan kun je hen de schuld geven. Dit was ons al op een eerdere barbeque bij de buren meegedeeld.

Een slimme manier van stropen dus.

Als Matteo zijn mes pakt, snijdt hij een voorpoot, een ribstuk en een stuk van de haas af, stopt dat in een vuilniszak en geeft dat aan de GG mee voor ons.

Wat een gastvrijheid, wat een gulheid. Al die groentes en vruchten en nu nog vlees ook!

Dit gebaar deed mijn gemopper acuut verstommen toen wij de vriezer midden in de nacht moesten leeg halen om het vlees te bergen.

De GG vertelt dan ook nog dat we het pas volgende maand mogen eten. Althans, ons spaans is nog steeds niet goed en de buurman had meermaals de naam van de volgende maand genoemd.

Even probeerde ik mijn grote schat, die toch midden in de nacht voor vlees had gezorgd, van zijn stuk te brengen door het spaans wat hij herhaalde te vertalen met:

“Nee joh, hij bedoelde of je het een maand voor hem in onze vriezer wil bewaren omdat zijn vriezer te klein is.”

Aan zijn gezicht zag ik dat hij net zo schrok alsof hij ook een schorpioen in zijn douchebak zag.