Brave Mom

“Hola Maria!”, klinkt het op de zonnige zondagmorgen vanachter de heg zodat ik nog sneller de douche uitstap.

Daar staat onze oude dorpsbewoner van het landje tegenover ons huis.

Of alles wel goed was want hij had ons al de hele week niet in het dorp gezien en zijn vrouw Maria maakte zich ook al zorgen. Tja, inderdaad klopte dat in verband met de paar onverwachte dagen in Nederland en het drukke leven hier.

Dat ik hier Maria heet, is waarschijnlijk aan mijn slechte Spaans te wijten want bij de eerste ontmoeting met hem zei ik dat ik ook Maria heet, net als zijn vrouw, alleen dat het mijn tweede doopnaam is.

Goed, daar blijf ik dus aan vast zitten tot ik vloeiend de taal spreek want een paar eerdere pogingen om hem dit duidelijk te maken zijn tot nu toe nog niet gelukt.

Misschien versnelt het de integratie want ik pas onmiddellijk in het rijtje van de bewoners hier:

Bovenaan ons pad woont de oude man Juan. Een afkorting van Johannes waarmee hij niet de enige in Spanje is die zo heet.

Naast ons  is de aardige buurman Matteo wat van Mattheus komt en wiens zusje Maria heet.

Dan wijzelf met o.a. Maria in de naam van de twee dames hier .

En dan ook nog lager naast ons woont Maria-Carmen met haar gezin om tenslotte uit te komen bij Jesus die aan het eind van ons weggetje zijn huis heeft.

Veel en goed Katholiek zoals ons Maria-beeldje in de toegangspoort ook doet vermoeden.

Alhoewel er sinds het bezoek van onze Nederlandse vrienden ook een kleine zilveren mezuzah uit Israel in het nisje voor haar voetjes is gelegd.

Dit om geluk te brengen en het verdriet van de plotselinge begrafenis te verzachten.

Misschien heeft dat zelfs bijgedragen aan het gevoel van het leven in een land vol melk en honing.

Want onze Francisko riep niet zomaar “Hola Maria” want toen deze Maria naar het hek snelde, stond hij daar weer met een emmertje vol prachtige, net geplukte vijgen.

Absoluut met zorg gekozen want ze zagen er stuk voor stuk zo overrijp uit dat het wel leek of ze allemaal op het punt stonden om uit hun vel te barsten gezien de op striae lijkende strepen op hun groene schil.

Zo moet kindje Jezus zich vast in zijn kribbe gevoeld hebben. Constant overladen met geschenken van vreemden.

Zó zagen de wijzen uit het zuiden er kennelijk uit!