Brave Mom

Het valt mij op hoe snel je aan alles went.

Het valt mij namelijk steeds minder op hoeveel auto’s hier gewoon met deuken rijden.

Of hoe vreemd het is als je de omheining van een tuin ziet die uit oude golfplaten of bedspiralen is gemaakt.Of hoe men alles op vaste plaatsen in en naast de afvalcontainers zet die meermaals per week worden geleegd. Niet ieder huishouden produceert kennelijk evenveel afval zoals in Nederland wordt verondersteld door dezelfde maat container te geven.

Ook gaan de kinderen hier veel later naar bed. Eigenlijk wel handig als je zo nooit oppas nodig hebt als je s’avonds uitgaat en je de kleintjes gewoon meeneemt. Ook onze eigen drie niños genieten steeds langer van de zwoele, lange avonden en gaan graag na het late avondeten mee naar het dorp wat op loopafstand is. Altijd druk en levendig.

Maar één ding blijft mij wel verbazen: het grote verschil tussen het leven van de mensen in ons witte dorp en de stad Marbella wat qua afstand zo dicht bij elkaar ligt!

Niet alleen is er het verschil in kleding. Zoals de bloemetjesjurk, met of zonder schort, zoals de vele dorpsvrouwen hier dragen. Dit in tegenstelling tot het outfitje met vele letters en namen (zodat je de prijs meteen ook weet) die de Marbellaanse dames showen.

Of het medaillonnetje met haarlokje of kruisje om de hals van de dorpelingen in vergelijking met de opvallende, onechte echte sieraden in de stad. De prachtige horloges zijn vast niet alleen om te weten hoe laat het is want laat in het dorp de tijd dan misschien stil hebben gestaan, in de stad lijkt het voor sommige mensen voorgoed  te laat.

Want waarom zou je anders te veel betalen om voor een ander gratis reclame te maken door met een  Prada of  Louis Vutontassen aan je arm te lopen? In de stad is geen mens die met plastic boodschappentasjes gevuld met brood, groente en vlees over straat loopt  zoals op het platteland.

Ook gasflessen op onderstekers voor het koken of lege jerrycans om bij de dorpsfontein met water te vullen, zie je in de drukke kustplaats niet.

Zelfs de hese straathonden zijn vervangen door supercavia’s aan een riempje die door de baas of bazin in zijn Burberry jasje over de straat wordt voortgetrokken of zelfs vaak gedragen.

Natuurlijk zou ik zelf ook niet zo veel geld beleggen in botox en siliconen om daar overheen mijn degelijke gebloemde jurk te dragen. Ook de sportschool heeft veel uren en geld gekost. Ook dan zou ik in ieder geval de aandacht van elke lézer op mij gevestigd willen hebben ook al bestaat de tekst op de zijkant van mijn bril slechts uit twee initialen.

Nee, niet alles went. Waarschijnlijk is dit meteen de verklaring van het vele kijken in de etalageruiten van de luxe winkels door de zich zo duidelijk profilerende Marbellanen.

Misschien went het dan wel: als je maar vaak genoeg kijkt.